Το 2011, η Acura αποφάσισε να λανσάρει ένα νέο σπορ μοντέλο.
Θα το ανακοίνωναν το 2012 στο Super Bowl.
Εγώ κάνω κουμάντο τώρα.
Μου ζήτησαν να γράψω τη διαφήμιση.
Είσαι για καφέ;
Ζήτησα βοήθεια απ' τον φίλο μου του Super Dave και Curb Your Enthusiasm,
Μπομπ Αϊνστάιν.
Ήταν θρίαμβος. Έξι χρόνια μετά, το NSX είναι εδώ.
Η Acura μού χάρισε ένα NSX στα πλαίσια της συμφωνίας.
Το είπα στον Μπομπ, και το βρήκε τέλειο.
Πω πω.
Έχω πολλά αμάξια και δεν το χρειαζόμουν.
Κι όλον αυτόν τον καιρό, καθώς περίμενα, ο Μπομπ ήθελε να του το δώσω.
Θα μου το δώσεις;
- Το θες ακόμα; - Βεβαίως.
Καλύτερα να το πάρω. Μην το ξεχάσεις.
Θα πάρω το Acura; Θ' αλλάξω συμπεριφορά αν δεν το πάρω.
Τελικά, το γκρίζο NSX με καφετί εσωτερικό είναι έτοιμο για χρήση.
Πάω στον Μπομπ να του κάνω έκπληξη και να του το δώσω.
Ίσως.
- Ναι; - Μπομπ. Τζέρι εδώ.
- Τι κάνεις, Τζερ; - Τέλεια, εσύ;
Χαίρομαι που θα εμφανιστώ ξανά στο Κωμικοί στο Αυτοκίνητο.
Είσαι ο πρώτος που θα κάνει και δεύτερη εμφάνιση.
- Θα είναι ωραία εκπομπή. - Όλα θα 'ναι τέλεια.
Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ. Βλέπετε το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
Δεν ξέρω τι να πω. Ποιος θα το 'κανε αυτό;
- Γιατί να το κάνεις; - Το έκανα.
- Το έκανες; - Ε…
- Μου το δίνεις; - Ας πούμε ότι…
Γιατί έβαλες κορδέλα αν δε μου το δώσεις;
Μπορεί.
Εξαρτάται από το πώς θα πάει η εκπομπή.
Δεν έχω ξανακούσει τέτοιο δώρο.
Ναι, είναι ασυνήθιστο.
- Ασυνήθιστο. Έχω μία ερώτηση. - Τι;
Αυτός που κουρεύει τον Κιμ Γιονγκ Ουν,
όταν τον έβαλε να δει στον καθρέφτη,
πόσο γρήγορα νομίζεις ότι αποκεφαλίστηκε;
Σ' αρέσει τ' αμάξι; Τέλειο δεν είναι;
- Απίθανο. - Ναι, σου δίνει ωραία αίσθηση.
- Απίθανο είναι. - Ναι, μ' αρέσει.
- Δεν το απέκτησα όμως ακόμα… - Όχι.
Όχι.
- Αν έχεις ιστορίες… - Έχω δύο. Με παίρνει ο Λένο.
Έφυγε κάποιος. Μπορώ να πάω να εμφανιστώ εγώ;
Πάω, λοιπόν, και…
Στην αρχή έπρεπε να πω μισαλλόδοξες ιστορίες για παιδιά.
Στο Van Dyke.
Μα τι μου λες τώρα;
- Το έκανα στο Tonight Show με τον Λένο. - Το άκουσα.
- Σου λέω τι έκανα. - Τι μισαλλόδοξες ιστορίες…
Έχω βγάλει ένα βιβλίο με τίτλο "Μισαλλόδοξες ιστορίες για Παιδιά".
Η πρώτη είναι με έναν Ιταλό, έναν Ιρλανδό κι έναν Πολωνό.
Περιμένουν την ηλεκτρική καρέκλα.
Ο φύλακας τους καλεί έναν έναν.
Λέει στον Ιρλανδό "Μια τελευταία δήλωση.
Κάτσε και κάν' το σαν άντρας".
Εκείνος λέει "Είμαι αθώος". "Κάτσε" του λέει.
Τραβάει τον μοχλό, τίποτα. "Μια στο εκατομμύριο. Ξεκουμπίσου" λέει.
Έρχεται η σειρά του Ιταλού, του Τζουζέπε.
"Τελευταία σου δήλωση;" Λέει "Η ίδια. Είμαι αθώος". "Κάτσε κάτω".
Τραβάει τον μοχλό, τίποτα.
Του λέει "Μια στα 10 δις. Τζαμπλόνσκι, σειρά σου".
Ρωτάει τον Πολωνό την τελευταία του δήλωση.
"Πρώτον, δεν είναι στο ρεύμα".
Σου λέω άλλη μία ιστορία, αν θέλεις. Μόνο αν θες.
Χαλάρωσε λίγο. Λύσσαξες για το αμάξι.
Μ' έχει ενθουσιάσει.
Είμαι στο Λέτερμαν.
Έχω άλλο ένα βιβλίο,
με αστεία που δεν πρέπει να λέγονται δημοσίως.
Ακατάλληλα. Σαχλά. Προσβλητικά.
Ναι. Λοιπόν, είναι δυο τύποι σ' ένα μπαρ.
Ο ένας πίνει πολύ και ξερνάει πάνω του.
"Τι θα κάνω τώρα; Η γυναίκα μου θα με…"
"Μη σκας", του λέει.
"Πες της ότι άλλος μέθυσε, ξέρασε πάνω σου,
και σου έδωσε 10 δολ. για το καθαριστήριο.
Σου βάζω 10 δολάρια τώρα".
"Είσαι πρώτος", του λέει.
Γυρνάει σπίτι "Γύρισα!" Εκείνη αρχίζει να του φωνάζει.
Της λέει "Δεν το 'κανα εγώ.
Ένας τύπος στο μπαρ ξέρασε πάνω μου
και μου έβαλε 10 δολ. για το καθαριστήριο".
Ψάχνει και του λέει "Εδώ έχει 20".
"Ναι, έχε… και στο πανταλόνι μου".
- Καλά πάμε μέχρι στιγμής. - Πολύ καλά, ναι. Πολύ καλά.
Δεν έχεις να κόψεις πολλά, ψέματα;
Ξέρεις τι όμορφο αμάξι είναι;
- Σ' αρέσει; - Χριστέ μου.
Το Acura NSX.
- Τα 'χω χάσει. - Πουλιούνται τώρα.
Πόσο κάνει;
- Για σένα; - Ναι.
Θα πάρω μια ζεστή σοκολάτα.
Εννιά χρονών είσαι;
Πώς μπήκες στη σόου μπίζνες;
- Ο πατέρας μου πέθανε όταν ήμουν μικρός. - Πόσων χρονών;
Δεκατεσσάρων και μισό. Εκείνος ήταν 54.
Ήταν σε ένα σόου προς τιμήν της Λουσίλ.
Ήταν κωμικός;
Σπουδαίος, σπουδαίος κωμικός.
Ο Χάρι Αϊνστάιν.
Είχε μια δημοφιλή εκπομπή στο ραδιόφωνο επί χρόνια.
Ετοιμαζόταν να πάει και στην TV.
Βγαίνει στο σόου για τους Λουσίλ και Ντέζι Αρνάζ,
στο Χίλτον. Το κοινό τον αποθέωσε.
- Πω πω. - Μόλις κάθισε, πέθανε. Καρδιά.
Το άκουσα στο ραδιόφωνο το πρωί.
- Μάλιστα. - Οπότε…
Είμαστε εντάξει; Έχει πολύ…
- Είσαι εντάξει. - Ναι.
Ανησυχώ με τον ήχο.
Εγώ σου λέω μια ιστορία που με κάνει και κλαίω,
κι εσύ ρωτάς το ζώον "Όλα καλά;
Είμαστε εντάξει; Ακούς τις μ… που λέει;
Να βεβαιωθούμε ότι γράφετε γιατί…
Συνέχισε την ιστορία σου".
Αστείο είναι;
- Ευχαριστώ. - Το ξύπνημα.
- Καφές είναι; - Μάλιστα.
Για να πλένεις τα πόδια.
Θα με βοηθήσει κάποιος να το σηκώσω;
Τι σκ… είναι αυτό;
- Δεν ξέρω. - Δεν έχει βατήρα.
Αν γυρίσεις απ' την άλλη, θα σου λούσω τα μαλλιά.
Δεν μπορείς να μιλήσεις σε κανέναν.
Σ' έναν συμμαθητή για τον πατέρα σου που πέθανε,
γιατί σου λέει "Πάω να παίξω κατς με τον πατέρα μου".
Ναι, ναι. Πολύ θλιβερό.
Είναι δυνατόν να κάνετε πιο πολύ θόρυβο;
Να το ξαναχτίσουμε το γ… μέρος;
Μέρος να σου πετύχει!
Πες μου τι έγινε στην κηδεία.
Στην κηδεία, ο Μίλτον Μπερλ κι ο Τζορτζ Τζέσελ…
Όλοι οι φίλοι του είναι κωμικοί.
Έκαναν το νούμερό τους. Ο Μπερλ είπε τα αστεία του.
Ο Τζορτζ Τζέσελ είπε τα αστεία του στην κηδεία του πατέρα μου.
Εγώ τα μισούσα όλα αυτά.
- Τη σόου μπίζνες. - Τη μισούσα.
- Το καταλαβαίνω.
Πάω στο κολέγιο, παίζω μπάσκετ.
Τελειώνω, μπαίνω στη διαφήμιση.
Έχω κάποιον Μπομπ Άρμπογκαστ από το τοπικό ραδιόφωνο
και την τηλεόραση. Είναι σπουδαίος.
Τον βάζω σε διαφημίσεις.
Λέω στον Μπομπ που έχει σόου στην TV,
να εμφανιστώ σαν "Ο υπεύθυνος
που βάζει τα άστρα στο πεζοδρόμιο του Χόλιγουντ".
Σηκώνεται κάποιος και λέει "Άκουσα ότι είναι θέμα χρημάτων".
Τον αφήνω να συνεχίσει.
Λέει "Πώς θα βάλω κι εγώ το όνομά μου;"
Του λέω "Έχεις 20 δολάρια;" Πολύ γέλιο.
Τέλεια.
Την επομένη, μου λέει η γραμματέας μου,
"Σας ζητά κάποιος Τομ Σμόδερς στο τηλέφωνο".
Αλήθεια;
Λέω "Εμπρός; εδώ Μπομπ". "Τομ Σμόδερς".
"Τομ, ήθελα να τα πούμε,
αλλά ο θείος μου ισιώνει την καμπούρα του σήμερα.
Τα λέμε".
Ντριν. "Σας ζητάει και πάλι".
Λέει "Μπομπ;" Λέω "Ναι". Λέει "Τομ Σμόδερς".
Λέω "Εσύ είσαι;" Λέει "Ναι".
- Δεν πίστευες ότι ήταν αυτός. - Όχι. Γιατί να πάρει;
Πω πω.
Λέει "Σε είδα χτες το βράδυ και μου άρεσε.
Θες να έρθεις στο CBS να βρεθούμε;"
Του λέω "Ναι, ναι, βέβαια… Ναι… βέβαια, θα έρθω".
Πάω και βλέπω πρόβες και δοκιμές,
το μυαλό μου δουλεύει,
και ξαφνικά λέω "Το θέλω αυτό".
Μ' είχε τσιμπήσει σφήκα, και το 'θελα.
Ο παρτενέρ μου, ο Στιβ Μάρτιν, δούλευε σ' ένα λούνα παρκ.
Δουλεύαμε μαζί τρία χρόνια,
μέναμε μαζί, και συνεργαστήκαμε με σπουδαία άτομα.
Στον Τομ Σμόδερς τα χρωστάμε όλα.
Σ' αυτόν χρωστάμε την ευκαιρία που μας έδωσε.
Ένας Άραβας σέρνεται στην έρημο…
που είναι καυτή. "Νερό, νερό".
Συναντά έναν Εβραίο που πουλάει γραβάτες. Του λέει "Νερό".
Του λέει "Δεν έχω νερό. Θες μια γραβάτα;"
"Όχι, θέλω νερό" του λέει.
"Σε 60 χλμ. δυτικά έχει ένα πανδοχείο. Ζήτα νερό εκεί".
Πάει εκεί.
Τρεις μέρες μετά, σέρνεται πάλι με το πρόσωπο κατακόκκινο,
"Νερό. Νερό".
"Δε βρήκες στο πανδοχείο;" ρωτάει.
"Δε με έβαζαν χωρίς γραβάτα".
Δεν το 'χα ξανακούσει.
Έχεις κάνα αγαπημένο απ' το Super Dave;
Κάτι που να ήταν τέλειο;
Ο Βασιλιάς του Δρόμου.
Έγινε μόνο μια λήψη.
Δεν ξέραμε τι θα γινόταν γιατί δεν είχαμε κάνει πρόβες.
- Μάλιστα. - Είχαμε οχτώ κάμερες.
Ναι.
Πάρ' τα όλα κάτω.
- Το πιάνο… - Τέλεια.
Βρέθηκε στον αέρα κι έπεσε πάνω μου.
Ουρλιάζαμε στον δρόμο.
Τι καλύτερο από μια τέτοια πλάκα;
- Ωραία, πάμε; - Ναι.
Συγγνώμη, δεν επιτρέπεται η κάμερα εδώ.
Πώς θα πάρουμε άδεια;
Ιδέα δεν έχω.
Κάλεσα το πάρκινγκ το πρωί.
Μάλιστα.
Είπα ότι θα 'ρχόμαστε.
Και ο Ντικ Γκαζίνια είπε να 'ρθούμε.
- Πώς τον είπατε; - Ντικ Γκαζίνια.
- Ήρεμα. - Εντάξει. Σχεδόν μπήκα.
- Κανένα πρόβλημα. - Να βάλω μέσα το παπούτσι.
Ν' ανοίξω λίγο την πόρτα.
Να πάρω κι άλλους ηλικιωμένους.
Πώς ήταν;
Δεν το πιστεύω.
- Εσύ; - Είναι καταπληκτικό.
Άνετο;
Πόσον καιρό είναι στο Λ.Α. οι Aaron Brothers;
"Όλα ένα σεντς. Αγοράζεις ένα, δώρο άλλο ένα".
Κάποιος γυμνός βγαίνει απ' τον θάμνο.
Γυμνός.
- Τι σκ… ήταν; - Πω πω.
- Τρελό. - Απίστευτο.
Bay Cities Deli.
Στη διαφήμιση ήθελα να πάρω το πρώτο της σειράς, ε;
- Ναι. - Το πήρα. Κοίτα.
Δες τον σειριακό αριθμό.
Εγώ τον έβαλα.
Γεια. Πώς πάει;
Άσε, Μπομπ. Πληρώνω εγώ.
- Όχι, παρακαλώ, επιμένω. - Όχι. Κοίτα αυτό.
Πάρ' το. Όχι, σε παρακαλώ. Άσε εμένα.
Γιατί δεν το κάνω εγώ;
Εξαιρετικά.
Η αγαπημένη μου λέξη.
Ένας 10χρονος περπατά στον διάδρομο σπίτι του.
Φωνές απ' το δωμάτιο των γονιών.
Ανοίγει, ο πατέρας του με περούκα και πασουμάκια.
Η μητέρα του μαζορέτα και κάνουν σεξ.
"Μπαμπά, τι κάνεις;" "Τίποτα", του λέει.
Ξεδίνουμε. Σε λίγο θα σε βάλω για ύπνο.
Είκοσι λεπτά αργότερα, ο πατέρας στον διάδρομο,
φωνές απ' το δωμάτιο του μικρού.
Ανοίγει, ο μικρός κάνει έρωτα με τη γιαγιά του.
"Μπίλι, τι συμβαίνει;"
"Δεν έχει πλάκα όταν είναι με τη μάνα σου, ε;"
Πώς έπεισε ο δεκάχρονος τη γιαγιά του;
- Πώς τα κατάφερε; - Και τόσο γρήγορα!
- Είναι σοκαριστικό. - Πράγματι.
Πολύ ενοχλητικό.
Το καλύτερο σάντουιτς που έφαγα ποτέ.
Ξέρεις πού είναι η τουαλέτα; Μπα.
- Κοίτα… - Είσαι σοβαρός;
Τι ήθελες να κάνω;
Δεν άργησα τόσο. Καθόσουν στον ήλιο.
Ναι, άργησες.
Καθαρή η τουαλέτα;
Μακάρι να είχε κάθισμα.
Σίγουρα στο The Tonight Show,
στη μέση του κομματιού,
σηκώνεσαι, πας για χέσιμο και μετά γυρίζεις στο πλατό.
Το The Tonight Show δεν κρατάει έξι ώρες.
Όταν έγραφες για το The Smothers Brothers Show,
η εκπομπή δεν άρεσε στον Νίξον και…
Λέγαμε πολλά ανέκδοτα κατά του πολέμου του Βιετνάμ.
- Ήταν πρώτη φορά. - Η πιο δημοφιλής εκπομπή.
- Ασυζητητί. - Δε χωρούσε ο κόσμος.
Δε φαντάζομαι πώς θα ήταν τότε
- μια τόσο δημοφιλής εκπομπή. - Θεέ μου.
Ναι. Πες μου πώς ήταν.
Έλα, Μπομπ, τέλος.
Δεν αντέχω άλλο.
Κάναμε ό,τι μπορούσαμε.
Άρεσε σε κανέναν;
Νοιάζεται κανείς;
Καίγεται καρφί κανενός σ' αυτόν τον οργανισμό;
Ήθελες πάντα το σταντ απ;
- Ναι. - Αλήθεια;
- Ναι, το λάτρευα. - Όντως.
Είναι ρομαντικό να είσαι μόνος στη σκηνή με τον προβολέα
και να κρατάς την προσοχή του κόσμου.
Κι έχει κάτι…
Τα κείμενά σου είναι καλοδουλεμένα…
- Ευχαριστώ. - και πανέξυπνα…
- Ευχαριστώ πολύ. - που χαίρεσαι να τ' ακούς.
Χαίρομαι. Ελπίζω να το εννοείς.
Το εννοώ. Αλλιώς, γιατί να το πω;
Ξέρω γω; Ο κόσμος είναι κακός.
- Παίζεις γκολφ; - Όχι.
- Ποτέ; - Είναι εκνευριστική δραστηριότητα.
Δε δίνω δεκάρα αν μπει μέσα!
- Σαν το πόκερ. Δε με νοιάζει. - Όχι.
Τι έχεις; Τρεις άσους; Εγώ δυάρια. Πάρ' τα όλα.
Δε με νοιάζει.
Τι αμάξια έχετε στη Νέα Υόρκη;
- Πιο ωραία απ' ό,τι εδώ; - Ναι.
Όταν έρχεσαι εδώ, τα οδηγείς;
Καλά, μη…
Ποιο το νόημα;
Λες "Έχεις ενυδρείο. Κοιτάς ποτέ τα ψάρια;"
Ναι, ηλίθιε, αυτό έκανες.
Έχεις ποδήλατο. Κάνεις ποδήλατο;
Μια ερώτηση σού έκανα απλώς.
- Είσαι έτοιμος να γλαρώσεις. - Όντως.
Αν ήμουν διαιτητής, θα μετρούσα τον χρόνο.
Πώς να σηκωθώ;
Πρέπει να είναι η καλύτερη εκπομπή.
Το 'ξερα ότι θα το 'κανες. Σ' τ' ορκίζομαι.
Τ' ορκίζομαι. Το ήξερα.
Για το αμάξι, άκου τι θα κάνουμε…
Το κρατάω προς το παρόν.
Άκου. Δε μου το χάρισαν.
Δε μου το χάρισαν ποτέ.
Το αγόρασα με τα λεφτά μου.
- Πλάκα έκανες. - Ναι, πλάκα.
Εσύ θα πάρεις ένα σάντουιτς κι ένα μπισκότο σκύλου.
Αυτή είναι η ανταμοιβή σου.
Που σου τα έπρηζα επί τέσσερις ώρες.
- Έλα. - Να έρθουν κι οι κάμερες;
- Είσ' εντάξει; - Ναι.
Ωραία.
Σαν μουσείο του Τσάρλι Κάλας.
- Βλέπεις έξω; - Ναι.
- Δε σ' αρέσει; - Είναι όμορφα.
- Τι έχει; - Τίποτα.
Όχι. Αν είσαι ο Κόρμπετ Μόνικα το '71, μια χαρά.
Ακολουθεί η ιστορία της τελευταίας βραδιάς του πατέρα του.
Ήταν, νομίζω, το 1958.
"ΑΝΟΙΞΤΕ, ΑΚΟΥΩ ΓΕΛΙΑ" (2000)
Τιμούσαμε τον Ντέζι και τη Λούσι.
Εκείνο το βράδυ είχε πολύ γέλιο,
πολλή πλάκα και πολύ συναίσθημα.
Τελετάρχης δεν ήταν ο Μίλτον Μπερν.
Ήταν ο Αρτ Λινκλέτερ.
Κυρίες και κύριοι, ένας εξαιρετικός τύπος, ο Αρτ Λινκλέτερ.
Ήταν στο ξενοδοχείο Χίλτον.
Ήταν η μόνη εκδήλωση που είχα βρεθεί με τόσα σημαντικά άτομα.
Είχαν μια εξέδρα για τουλάχιστον 20-25 άτομα.
Ο Κάντορ είχε μια εκπομπή.
Στο σόου συμμετείχε κι ένας συνεργάτης του,
ένας σπουδαίος κωμικός γνωστός σαν "Παρκιακάρκους".
Ο Παρκιακάρκους, που λεγόταν κανονικά Χάρι Αϊνστάιν,
ήταν μέλος της λέσχης Friars.
Ήταν απίστευτο μυαλό.
ΜΠΑΡΙ ΜΙΡΚΙΝ
Όλοι ήθελαν κειμενογράφους, εκτός απ' αυτόν.
Τα έκανε όλα μόνος του.
Δεν ένιωθε πολύ καλά.
Είχε ένα πρόβλημα με την καρδιά του.
Είχε χάσει λίγο τη λάμψη του και δε δούλευε πολύ.
Εκείνη τη βραδιά έκανε τη μεγάλη του επιστροφή.
Καλωσορίστε ένα εξέχον μέλος της Friars,
τον Χάρι Αϊνστάιν, Παρκιακάρκους.
Έκανε τα αστεία για τη Λέσχη Friars, που ήταν…
- Ευχαριστώ πολύ. - ό,τι καλύτερο
έκλεψα ποτέ.
Άκουσα ποτέ. Συγγνώμη.
Είχε κλέψει τη βραδιά.
Μη νομίσετε…
ότι η Λέσχη Friars δεχόταν εύκολα μέλη.
Αντιθέτως, έμπαινες πολύ δύσκολα.
Προτού κάνεις καν αίτηση μέλους…
έπρεπε να αποδείξεις αναμφίβολα,
ότι ήσουν κάτοικος…
ή μη κάτοικος της Καλιφόρνιας.
Είχαν όλοι λυθεί στα γέλια.
Κι έκανε… έναν μονόλογο που κράτησε 10 λεπτά.
Υπό κανονικές συνθήκες, ίσως να κρατούσε έξι.
Αλλά ήταν τόσο πολύ το γέλιο, τόσο απίστευτο…
που κράτησε πολύ παραπάνω.
Μετά πρέπει να σε προτείνουν, και να εγγυηθούν για σένα…
δύο άτομα…
από τον κατάλογο.
Ο Εντ Γουίν καθόταν δεξιά μου,
κι έλεγε "Είναι εξαιρετικός".
ΧΗΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΚΙ
Γυρνάω το κεφάλι για να του πω
"Τα γράφει όλα μόνος του". Ήμουν πολύ περήφανη γι' αυτόν.
Ο κόσμος χειροκροτούσε όρθιος.
Καθώς εκείνος υποκλινόταν,
είπε "Ευχαριστώ, ευχαριστώ". Ενθουσιασμός.
Γύρισε πίσω και κάθισε πλάι στον Μίλτον Μπερλ,
και ξαφνικά, βάζει το κεφάλι στα πόδια του Μίλτον Μπερλ
κλείνει τα μάτια και καταρρέει.
Όλοι έπαψαν να χειροκροτούν και να γελούν. Φαινόταν πως είχε λιποθυμήσει.
Ή χειρότερα.
Και ξαφνικά, παγωμάρα.
Κι όταν κοίταξα τη σκηνή, ήταν με το κεφάλι πάνω στο τραπέζι.
Ποτέ δε θα το ξεχάσω αυτό.
Λέω "Κυρίες και κύριοι, έχουμε κάποιο ιατρικό πρόβλημα.
Μήπως κάποιος από σας έχει χάπια νιτρογλυκερίνης;"
Που βοηθούν την καρδιά.
Εκεί εγώ τα έχασα.
Παραγωγοί, συγγραφείς και σταρ ήρθαν με το φάρμακο.
Η μισή αίθουσα είχε προβλήματα καρδιάς.
Πήρα από την τσέπη του το χάπι νιτρογλυκερίνης,
αλλά όταν πήγα να το βάλω στο στόμα, τα δόντια του δεν άνοιγαν.
Δεν άνοιγε το στόμα του.
Όλη η αίθουσα είχε παγώσει.
Απίστευτο δράμα, γιατί ήξεραν τι είχε γίνει.
Προσπάθησα να πάρω τη Λούσι στην αίθουσα, ν' αφήσει το τραπέζι που κρατούσε.
Αδύνατον να μετακινήσω τα χέρια της.
ΤΟΝΙ ΜΑΡΤΙΝ
Ήταν… Ήταν φρικτό χτύπημα για όλους μας.
Υποτιτλισμός: Γιάννης Παπαδάκης